Όταν οι Λαρισαίοι έγραφαν πάνω στην πέτρα…

Ψηφίσματα, αποφάσεις της πόλης, νόμοι, διατάγματα, κατάλογοι νικητών σε αγώνες, τοπογραφικά έγγραφα και πολλά ακόμη, γράφονταν πάνω σε πέτρες και μάρμαρα πριν από 2.000 χρόνια, μαρτυρώντας τον πλούτο των επιγραφών που βρέθηκαν από εκείνη την εποχή και μετέπειτα στην πόλη της Λάρισας αλλά και στα γύρω χωριά.

Το αρχαίο θέατρο της Λάρισας

Όλες αυτές οι επιγραφές τόνισε χθες στο πλαίσιο μιας άκρως ενδιαφέρουσας διάλεξης που έδωσε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας, ο Γάλλος επιγραφολόγος κ. Μπρούνο Ελλύ, καταδεικνύουν τη σπουδαία ιστορία της πόλης, από το ποιες οικογένειες ζούσαν και πώς, ποια λατρεία είχαν καθώς και άλλα στοιχεία της εποχής εκείνης.

Οι επιγραφές ήταν πάρα πολλές και στην πόλη αλλά και στα χωριά και αυτές που βρέθηκαν κυρίως στα χωριά ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση, επισήμανε ο κ. Ελλύ διότι με το πέρασμα του χρόνου οι φθορές που υπέστησαν για διάφορους λόγους ήταν σε μικρότερη κλίμακα.

Επιγραφές βρέθηκαν σε πολλά σημεία της Λάρισας, όπως στο Μπεζεστένι, στο Αρχαίο Θέατρο, σε απλά κτίρια και αλλού.

Στη Λάρισα, πρόσθεσε ο κ. Ελλύ, έχουμε διάφορες περιόδους όπου συναντάμε τις επιγραφές, οι οποίες επαναχρησιμοποιούνταν ανάλογα με την εποχή. Για παράδειγμα στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τις χρησιμοποιούσαν ακόμη και για το σκέπασμα υδραγωγείων, ενώ στη βυζαντινή εποχή τις συναντάμε στις πρώτες εκκλησίες και σε άλλα σημεία.

Το μόνο βέβαιο πρόσθεσε ο κ. Ελλύ είναι ότι οι τεχνίτες μαρμάρου εκείνης της εποχής είχαν αρκετή δουλειά να κάνουν λόγω της διαφορετικής κάθε φορά χρήσης των πετρών και των μαρμάρων. Είχαν για παράδειγμα να εξάγουν τα υλικά από τα λατομεία για τα οικοδομήματα, τα μεγάλα μνημεία που διακοσμούσαν την πόλη, ενώ θα έπρεπε επίσης να απαντήσουν στα αιτήματα των αρχών και των ιδιωτών.

Τέλος μπορούμε να φανταστούμε πρόσθεσε ο κ. Ελλύ ότι έπρεπε να παράγουν ειδικά κατασκευάσματα σε ταφικά μνημεία, σε κτίρια του δήμου, σε ναούς, σε τοίχους κτιρίων και αλλού.

Πηγή

Ανοιχτό από σήμερα το Αγροτικό Μουσείο Μενελάου Παρλαμά

Από σήμερα θα είναι επισκέψιμο για το κοινό το εποχικό Αγροτικό Μουσείο Μενελάου Παρλαμά – Συλλογή Υφαντών Θεανώς Μεταξά-Κανακάκη της Εταιρίας Κρητικών Ιστορικών Μελετών στο Πισκοπιανό Χερσονήσου.

Το Αγροτικό Μουσείο Μενελάου Παρλαμά, που λειτουργεί από το 1988, στεγάζεται σε αναπαλαιωμένο πετρόκτιστο ελαιοτριβείο του 19ου αιώνα, όπου παρουσιάζονται θεματικές ενότητες -κρητικό σπίτι, ελαιοτριβείο, βαρελάδικο, μαραγκούδικο, σιδεράδικο, αγροτικά εργαλεία- με άξονα την ύπαιθρο και αντικείμενα που χρονολογούνται από τον όψιμο 19ο αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού. Η φάμπρικα αποτελεί δωρεά του Μενελάου Γ. Παρλαμά, συνιδρυτή της ΕΚΙΜ.

Από το περασμένο έτος το Α.Μ.Μ.Π. λειτουργεί ως ενιαίος χώρος με πτέρυγες υφαντικής, από τις Συλλογές υφαντών της κυρίας Θεανώς Μεταξά-Κανακάκη, καθώς και της Ε.Κ.Ι.Μ. Η  κατηγοριοποίηση των υφαντών σε δύο επίπεδα (συμβόλων και τεχνικών) παρουσιάζεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, από τη δωρεά της κυρίας Λιάνας Παρλαμά προς την Ε.Κ.Ι.Μ. και τη συνδρομή του Π.Ε.Π. Κρήτης.

Οι εκθεσιακές ενότητες περιβάλλονται από πλούσιο εποπτικό υλικό και σύγχρονα ψηφιακά μέσα που επιτρέπουν στον επισκέπτη να έχει πρόσβαση σε επιπλέον πληροφορία και τεκμηρίωση. Οι χώροι είναι προσβάσιμοι στα Α.Μ.Ε.Α. και το μουσείο διαθέτει μικρό πωλητήριο στην αίθουσα υποδοχής. Οι ώρες λειτουργίας του Α.Μ.Μ.Π είναι από Δευτέρα έως Σάββατο 11.00 – 14.00 και 16.00 – 20.00 (Κυριακή κλειστά).

Η τιμή του κανονικού εισιτηρίου είναι 4€, του μειωμένου 3€, ενώ σχολικές ομάδες, παιδιά κάτω των 12 ετών και κάτοχοι της Κάρτας Πολιτισμού ή του ICOM έχουν ελεύθερη είσοδο.

Πηγή

Προγράμματα ανάσα για άπορους και υπερχρεωμένα νοικοκυριά

Praksis στήριξης σε φτωχές οικογένειες

Η Ειρήνη και ο Βασίλης, γονείς δύο παιδιών, περιγράφουν τον γολγοθά που ζουν, εξαιτίας της κρίσης. Το τελευταίο διάστημα το ενοίκιο, τους λογαριασμούς και τη διατροφή τους ανέλαβε η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Praksis, που υποστηρίζεται από το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

«Οσο φοβάμαι για τα παιδιά μου, άλλη τόση δύναμη παίρνω από αυτά. Μπορεί το βράδυ να κλαίω, αλλά το πρωί σκέφτομαι πως αυτά με κρατάνε όρθια. Δεν έχω κάτι άλλο για να παλέψω πια. Κάποτε κάναμε και κάνα όνειρο. Τώρα όνειρα δεν υπάρχουν»... Η Ειρήνη είναι 31 χρόνων. Παντρεμένη, με δυο παιδιά, άνεργη και απελπισμένη. Η ιστορία της οικογένειάς της είναι ο καθρέφτης της κρίσης που στραγγαλίζει την ελληνική κοινωνία. Τη συναντάμε στα γραφεία της ΜΚΟ Praksis με τον άντρα της τον Βασίλη. Είναι ένα από τα δεκάδες ζευγάρια που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα της κοινωνικής κατοικίας και υποστηρίζονται οικονομικά για να πληρώνουν το νοίκι, τους λογαριασμούς ΔΕΚΟ και τη διατροφή τους. «Χρωστούσαμε τρία νοίκια και 675 ευρώ στη ΔΕΗ, επειδή έχουμε και θερμοσυσσωρευτές στο σπίτι. Ποιος το περίμενε πως το 2012 θα κινδυνεύαμε να μείνουμε χωρίς ρεύμα»;

Στις οικοδομές

Ο 35χρονος Βασίλης ήταν υπεργολάβος οικοδομών. Πριν από τρία χρόνια αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή του και να ψάξει δουλειά ως υπάλληλος. Σήμερα στήνει σκαλωσιές σε οικοδομές για 35 ευρώ και μισό ένσημο τη μέρα. Η Ειρήνη δούλευε 6,5 χρόνια σε εταιρεία που διοργάνωνε εκδηλώσεις και συνέδρια. Η επιχείρηση δεν άντεξε, έφτασε να χρωστά δεδουλευμένα κι εκείνη απολύθηκε τον Μάρτιο του 2011. Από τότε έχει χτυπήσει πολλές πόρτες κι έχει κάνει εποχικές δουλειές του ποδαριού, παρά τα πτυχία ξένων γλωσσών και την πολυετή προϋπηρεσία. «Εχω απογοητευτεί. Κανείς δεν με προσλαμβάνει επειδή είμαι παντρεμένη με παιδιά».

Τα τελευταία δυο χρόνια, λένε, τα εισοδήματά τους έχουν μειωθεί στο ένα τρίτο. Και τα έξοδα έχουν πολλαπλασιαστεί. Τα αυτοκίνητά τους είναι ανασφάλιστα και μετακινούνται με μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν έχουν συμβόλαια κινητών τηλεφώνων και χρωστούν 30.000 ευρώ από ένα καταναλωτικό δάνειο και κάποιες πιστωτικές κάρτες. «Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ανταποκρινόμαστε μόνο στο ενοίκιο, το ρεύμα και τη διατροφή των παιδιών. Εχουμε κόψει από τη δική μας διατροφή και κοιτάμε να μη λείψει τίποτα από τα παιδιά που είναι μικρά και χρειάζονται τις βιταμίνες, τα φρούτα τους. Ετσι πάει».

Η Ειρήνη είναι, λέει, πολύ θυμωμένη. «Δηλαδή να νιώθω τύψεις που έγινα μητέρα; Καμιά φορά λέω ''είμαι χαζή που έκανα παιδιά''». Πριν από λίγους μήνες έκανε αίτηση στον δήμο της για κάποιες θέσεις 6μηνης απασχόλησης. Μαζί της υπέβαλαν αίτηση άλλοι 4.000... «Οι πιο δύσκολες στιγμές είναι όταν σου ζητάει το παιδί σου κάτι απλό, καθημερινό, όπως ας πούμε ένα γιαούρτι και δεν μπορείς... Είναι πολύ πιο δύσκολο από τον δικηγόρο που σε παίρνει από την τράπεζα». Η Ειρήνη και ο Βασίλης θα υποστηρίζονται από την Praksis για τρεις μήνες, μέσα στους οποίους η Ειρήνη ελπίζει πως θα βρει επιτέλους δουλειά, ώστε να απομακρυνθεί ο κίνδυνος να μείνουν χωρίς σπίτι. Οπως λένε κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να τους βοηθήσει στο συγγενικό τους περιβάλλον. «Πιστεύω πολύ στον εαυτό μου. Δεν έχουν καταφέρει ακόμη να με κάνουν να αισθάνομαι άχρηστη»...

«Νοικοκυραίοι» στα πρόθυρα κατάρρευσης

Δίχτυ προστασίας για τους νεόπτωχους και μέτρα για την επανένταξή τους

Η κατάρρευση του προϋπολογισμού της μέσης ελληνικής οικογένειας σκιαγραφείται πλέον με αριθμούς. Εκατοντάδες πρώην «νοικοκυραίοι» αδυνατούν να πληρώσουν τα βασικά και αναγκάζονται να καταφύγουν σε δομές κοινωνικής πρόνοιας. Η «κοινωνική κατοικία» είναι μια νέα δράση της ΜΚΟ Praksis (με βασικό χρηματοδότη το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος) για 400 ελληνικά 4μελή νοικοκυριά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τρέχει μόλις δύο μήνες, από τον περασμένο Μάρτιο, κι όμως η οργάνωση έχει δεχτεί ήδη 592 αιτήματα για ένταξη στο πρόγραμμα, που παρέχει μεταξύ άλλων επιδότηση ενοικίου ή στεγαστικού δανείου, λογαριασμών ΔΕΚΟ και επισιτιστική ενίσχυση με διατακτικές από σούπερ μάρκετ.

Ποιοι ζητούν βοήθεια; Από δημόσιοι υπάλληλοι που είδαν τα εισοδήματά τους να κάνουν ελεύθερη πτώση, μέχρι και ελεύθεροι επαγγελματίες που έχουν μείνει χωρίς πελάτες. Πτυχιούχοι και απόφοιτοι Λυκείου. Κυρίως οικογένειες με άνεργους και τους δύο γονείς ή τον έναν να εργάζεται με μειωμένο εισόδημα. «Εχουμε ανθρώπους από όλα τα μορφωτικά επίπεδα και επαγγέλματα. Ανθρώπους αξιοπρεπείς, που δεν είχαν προσεγγίσει ποτέ ξανά κοινωνικές υπηρεσίες ζητώντας βοήθεια. Γι' αυτό δυσκολεύονται να το υποστούνε, ντρέπονται», εξηγεί η κοινωνική λειτουργός Αλεξία Χαμόδρακα. Το πρόγραμμα απευθύνεται κυρίως σε 4μελείς οικογένειες (χωρίς να αποκλείονται οι τρίτεκνοι, οι μονογονεϊκές κλπ.) με οικογενειακό εισόδημα που ξεπερνούσε τα 15.000 ευρώ πριν από την κρίση. «Το πρόγραμμα δεν απευθύνεται σε οικογένειες με χρόνιο πρόβλημα φτώχειας, αλλά στους νεόπτωχους της κρίσης. Προσπαθεί να προλάβει την αστεγία και τα χειρότερα», διευκρινίζει η κ. Χαμόδρακα.

Το πρόγραμμα διαρκεί για κάθε οικογένεια τρεις μήνες. Ο βασικός στόχος δεν είναι να παράσχει ένα «οικονομικό χάπι», όπως λένε οι υπεύθυνοι, αλλά να οδηγήσει στην εργασιακή αποκατάσταση και επανένταξη. Μέσω εργασιακής συμβουλευτικής, προγράμματα χρηματοοικονομικής παιδείας και ψυχοκοινωνική στήριξη αναζητούνται διεξοδικά τρόποι να βρουν οι γονείς δουλειά και να σταθούν στα πόδια τους, ώστε να μην έχουν ανάγκη κοινωνικές υπηρεσίες. «Μέσα από ένα πρότυπο επιχειρησιακό οδηγό προσπαθούμε να τους κατευθύνουμε σωστά, καθώς πολλοί έχουν ικανότητες που δεν τις έχουν διαπιστώσει». Ηδη οι πρώτες τρεις οικογένειες οδεύουν προς ένταξη στην αγορά εργασίας.

Για μια νέα τάξη Ελλήνων, τους εργαζόμενους φτωχούς, κάνει λόγο ο επικεφαλής της Praksis, Τζανέτος Αντύπας, και συμπληρώνει: «Μέχρι πρότινος υπήρχε ένα δομημένο υποστηρικτικό περιβάλλον που ήταν η εκτεταμένη οικογένεια. Σήμερα έχει πληγεί και αυτό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί πια να στηρίξει τους οικείους του»...

Πηγή

SOS εκπέμπει το Κέντρο Ημέρας Αυτιστικών Ατόμων

Το Κέντρο Ημέρας Αυτιστικών Ατόμων «Άγιος Βασίλειος» που λειτουργεί στο Δωρικό του Δήμου Αλεξανδρούπολης εκπέμπει SOS για τη συνέχεια της λειτουργίας του. Ένα Κέντρο που δημιουργήθηκε με πολύ μεγάλη προσπάθεια και φιλοξενεί αυτιστικά παιδιά κινδυνεύει να σταματήσει τη λειτουργία του γιατί πρέπει να προβεί στην εξόφληση ενός χρηματικού υπολοίπου προς τον εργολάβο. Το Κέντρο Ημέρας λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο σε εθελοντική βάση, όπως μας είπε η πρόεδρος του Συλλόγου κ. Λίτσα Μαυρίδου. Μάλιστα όπως τόνισε εξυπηρετεί άτομα και από τους γειτονικούς νομούς καθώς είναι το μοναδικό στην περιοχή.

Τι είναι ο αυτισμός;

Ο αυτισμός αποτελεί μία σοβαρή νεύρο-ψυχιατρική διαταραχή, που διαρκεί μία ολόκληρη ζωή και είναι συνήθως παρούσα από τη γέννηση του παιδιού. Στο πλαίσιο αυτής της διαταραχής εμποδίζεται ή δυσκολεύεται η ανάπτυξη ορισμένων ψυχολογικών δεξιοτήτων, που είναι ζωτικές για την ψυχο-κοινωνική λειτουργία και επάρκεια του ανθρώπου. Οι δεξιότητες αυτές σχετίζονται με την κοινωνική συναλλαγή και αμοιβαιότητα, την επικοινωνία και την οργάνωση πρόσφορης και σκόπιμης δραστηριότητας. Στις περιοχές αυτές, τα αυτιστικά άτομα εμφανίζουν σημαντικές δυσκολίες και χαρακτηριστικές αποκλίσεις. 

Στο πλαίσιο της διαταραχής, υπάρχει ποικιλία ως προς τη μορφή των συμπτωμάτων, το συνδυασμό δυσκολιών και το βαθμό βαρύτητας. Επομένως τα αυτιστικά άτομα, από τη μια διαφέρουν σημαντικά από το φυσιολογικό ενώ από την άλλη, διαφέρουν και μεταξύ τους.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, υπάρχει και κάποιος βαθμός νοητικής καθυστέρησης. Σε ένα μικρό σχετικά ποσοστό - περίπου στο 20% - η νοημοσύνη διατηρείται στο φυσιολογικό ή κοντά στο φυσιολογικό. Αυτισμός και νοητική καθυστέρηση συνυπάρχουν συχνά, αλλά οι δύο καταστάσεις δεν είναι ταυτόσημες. Εξάλλου, τα αυτιστικά άτομα που διατηρούν αντιληπτικές και νοητικές ικανότητες, πάλι παρουσιάζουν τις χαρακτηριστικές γνωσιακές, ψυχολογικές και συμπεριφοριστικές αποκλίσεις.

Ο Αυτισμός με αριθμούς

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει αρκετά τα επιδημιολογικά δεδομένα του αυτισμού και των συναφών του καταστάσεων. Με την αναγνώριση μιας ποικιλίας μορφών, αρκετές περιπτώσεις εντάσσονται τώρα στις διαταραχές “αυτιστικού φάσματος”. Εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στα αγόρια, σε μια αναλογία 3-4 αγόρια προς 1 κορίτσι. Δεν κάνει διάκριση από πλευράς φυλής, κουλτούρας ή κοινωνικής τάξης. Από τα 4-5 στα 10.000 παιδιά που έδιναν οι παλαιότερες μελέτες, η συχνότητα τώρα από ορισμένους ερευνητές υπολογίζεται σε 16,8/10.000, ενώ το ποσοστό των υπόλοιπων διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών αντιστοιχεί σε 45,8/10.000. Μολονότι η συχνότητα αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστική, γιατί υπάρχουν διαφορετικές μεθοδολογίες στις διάφορες μελέτες, δείχνει όμως ότι οι καταστάσεις αυτές δεν είναι τόσο σπάνιες. Με βάση αυτά τα δεδομένα, υπολογίζεται πως στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 4.000 έως 5.000 παιδιά και ενήλικα άτομα με κλασικό Αυτισμό και 20.000 έως 30.000 με αυτιστικού τύπου διαταραχές ανάπτυξης. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο της World Autism Organization το 2002, στην Μελβούρνη της Αυστραλίας η σχετική ανακοίνωση ανέφερε αναλογία 1:500.

Στήριξη και από το «Ράδιο Αρβύλα»Το Ράδιο Αρβύλα διοργάνωσε τηλεμαραθώνιο για το Σύλλογο Αυτιστικών Ατόμων Ν. Έβρου από τη Δευτέρα 21 Μαΐου μέχρι και την Τετάρτη, για να μη χαθεί ένα όνειρο ζωής του Συλλόγου Αυτιστικών Ατόμων Ν. Έβρου «Ο Άγιος Βασίλειος», με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων ώστε ο σύλλογος να προβεί στην εξόφληση του Κέντρου Ημέρας Αυτιστικών Ατόμων. Ωστόσο τα αποτελέσματα του τηλεμαραθωνίου δεν είναι ακόμη γνωστά, τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας θα τα γνωρίζει η κ. Μαυρίδου στις αρχές της επόμενης εβδομάδας. 

Όσοι επιθυμείτε να βοηθήσετε το Κέντρο Ημέρας του Συλλόγου Αυτιστικών Ατόμων Ν. Έβρου «Ο Άγιος Βασίλειος», μπορείτε να καλείται από σταθερό του ΟΤΕ στο 901 11 165 165.
Μια κλήση όλοι μπορούμε να την κάνουμε προκειμένου να σώσουμε το σπίτι των αυτιστικών παιδιών, που ως αυτή τη στιγμή εξυπηρετεί τις ανάγκες όλου του Νομού Έβρου καθώς και των όμορων Νομών.

Πηγή

Διεξαγωγή δύο αθλητικών δράσεων

Το «Κέντρο Ειδικών Παιδιών – ο Άγιος Σπυρίδων» Ηρακλείου Κρήτης, σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης, οργανώνει την διεξαγωγή δύο (2) αθλητικών δράσεων, που σκοπό έχουν τόσο την προβολή του όσο και την οικονομική του στήριξη, στην δύσκολη αυτή οικονομική συγκυρία. 

Πηγή

Στρατολογικά θέματα ομογενών

Τις ημέρες αυτές διανύουμε την περίοδο κατάταξης των νέων στρατιωτών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Χρήσιμες είναι ορισμένες πληροφορίες για τους Έλληνες ομογενείς.

Οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού μπορούν να ζητήσουν αναβολή κατάταξης, η οποία μάλιστα δεν διακόπτεται παρά μόνο εάν ο ενδιαφερόμενος ζητήσει ο ίδιος να καταταγεί. Επομένως η αναβολή αυτή θεωρείται αόριστη. Στην περίπτωση όμως που ο κάτοικος εξωτερικού επιθυμεί να υπηρετήσει την «μαμά πατρίδα», δικαιούται μειωμένης χρονικής θητείας  (είτε τρίμηνης, είτε εξάμηνης). Οι κάτοικοι εξωτερικού έχουν επίσης την δυνατότητα να εκπληρώσουν τμηματικά στην στρατιωτική τους θητεία, αρκεί να το ζητήσουν εγκαίρως και ειδικότερα με σχετική αίτηση που απευθύνεται στο στρατολογικό τους γραφείο ένα μήνα πριν την πρώτη ημέρα κατάταξης της σειράς (ΕΣΣΟ) που επιθυμούν να καταταγούν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει και η δυνατότητα εξαγοράς της στρατιωτικής θητείας. Έτσι, όσοι συμπλήρωσαν το τριακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους μπορούν να εξαγοράσουν το υπόλοιπο των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, εφόσον έχουν καταταγεί ή θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και αφού προηγουμένως εκπληρώσουν ενόπλως στρατεύσιμη στρατιωτική υποχρέωση τουλάχιστον 45 ημερών. Το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται για εξαγορά κάθε μήνα ανέρχεται σε 810 Ευρώ.

Προϋπόθεση, ωστόσο, για την απόλαυση των ανωτέρων προνομίων που προέβλεψε ο Έλληνας νομοθέτης για τους  Έλληνες ομογενείς είναι η ιδιότητα του μόνιμου κατοίκου εξωτερικού. Συνοπτικά, ως μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού χαρακτηρίζονται:

Α)  Όσοι ενήλικες έχουν γεννηθεί και διαμένουν μόνιμα και συνεχόμενα στο εξωτερικό μέχρι και σήμερα ή β) όσοι έχουν κύρια και μόνιμη εγκατάσταση για ένδεκα (11) τουλάχιστον συνεχόμενα έτη σε μία ή περισσότερες χώρες του εξωτερικού  ή γ) όσοι έχουν βιοποριστική εγκατάσταση (δηλαδή ζουν και εργάζονται, όντας ασφαλισμένοι κανονικά) στο εξωτερικό για επτά (7) τουλάχιστον συνεχόμενα έτη, σε μια ή περισσότερες χώρες.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, τόσο ο ενδιαφερόμενος από την ενηλικίωσή του και μετά, όσο και οι γονείς του μέχρι την ενηλικίωσή του, δεν θα πρέπει να υπήρξαν λειτουργοί ή έμμισθοι υπάλληλοι πολιτικοί ή στρατιωτικοί ή μισθωτοί, που απασχολούνταν στο ελληνικό δημόσιο και στα κρατικά νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας.

Αυτό που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη είναι το γεγονός ότι η ιδιότητα του μονίμου κατοίκου εξωτερικού είναι μεταβλητή και μπορεί να απολεσθεί. Οι προϋποθέσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για την απόκτηση της ιδιότητας αυτής θα πρέπει να πληρούνται και να αποδεικνύονται σε κάθε δεδομένη στιγμή. Π.χ., ένας στρατεύσιμος που σε ηλικία 21ετών είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού μπορεί στα 26 χρόνια του να έχει χάσει την ιδιότητα αυτή, αν, λ.χ. παρέμεινε στην Ελλάδα μετά την περάτωση των σπουδών του για χρονική περίοδο πέραν των έξι συνεχών μηνών κατά το ίδιο έτος.

Χαράλαμπος Χάχαλης, Δικηγόρος LL.M. (Erlangen-Nürnberg).

e-mail: hachalis@gmail.com.

Πηγή

Την άνοιξη του 1887, ένας Λιβανέζος χωρικός ονόματι Μοχάμεντ Σερίφ ανακάλυψε μια πηγή κοντά στη Σιδώνα που οδηγούσε σε δύο υπόγειους θαλάμους. Οι θάλαμοι αυτοί αποδείχθηκε πως ανήκαν σε βασιλικό τάφο που περιείχε 18 θαυμάσιες μαρμάρινες σαρκοφάγους, που χρονολογούνταν στον 5ο αι. π.Χ. Ο Οθωμανός σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, διέταξε οι σαρκοφάγοι να μεταφερθούν έξω από τους θαλάμους και (…) ως τις μεσογειακές ακτές, απ’ όπου στάλθηκαν με πλοίο στην Κωνσταντινούπολη. Η μεγαλύτερη σαρκοφάγος πίστευαν ότι περιείχε τα σκελετικά κατάλοιπα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το φέρετρο δεν είναι τούρκικο και η Σιδώνα ανήκει πλέον στον Λίβανο, παρ’ όλα αυτά η σαρκοφάγος θεωρείται ο μεγαλύτερος θησαυρός της Κωνσταντινούπολης, το ίδιο σημαντικός για το αρχαιολογικό της μουσείο όσο είναι και η Μόνα Λίζα για το Λούβρο.

Η μετριοπαθώς ισλαμιστική κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, αρέσκεται να θεωρεί εαυτόν ως διάδοχο των Οθωμανών σουλτάνων. Οι τουρκικές αρχές πρόσφατα εξαπέλυσαν μια επιχείρηση πολιτιστικού επεκτατισμού, κτίζοντας νέα μουσεία, αναστηλώνοντας οθωμανικά κατάλοιπα, αδειοδοτώντας νέες αρχαιολογικές ανασκαφές και ξοδεύοντας περισσότερα για τις τέχνες. Ένα μεγάλο μουσείο στην πρωτεύουσα, την Άγκυρα, θα ανοίξει τις πύλες του εν ευθέτω χρόνω για την 100ή επέτειο της τουρκικής δημοκρατίας το 2023. «Θα είναι το μεγαλύτερο μουσείο στην Τουρκία, και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Ένα μουσείο εγκυκλοπαιδικό σαν το Μητροπολιτικό [της Νέας Υόρκης] ή το Βρετανικό Μουσείο» καυχιέται συνεργάτης του Ερτουγρούλ Γκιουνάι, του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού. «Είναι το παιδί του, το πιο πολύτιμο έργο του».

Τα πολιτιστικά σχέδια της Τουρκίας στο εσωτερικό της συνδυάζονται με μια άνευ προηγουμένου τολμηρή εκστρατεία επιστροφής θησαυρών που πιστεύεται ότι κλάπηκαν και τώρα βρίσκονται σε δυτικά μουσεία. Τα σχέδια αυτά χαίρουν πολιτικής υποστήριξης σε όλο το φάσμα [των πολιτικών κομμάτων], και επικροτούνται από τους διευθυντές όλων των τουρκικών μουσείων. Η εκστρατεία στοχεύει σε πολύ περισσότερα αντικείμενα και μουσεία απ’ ό,τι έχει μέχρι στιγμής αποκαλύψει η κυβέρνηση. «Δεν έχουμε κηρύξει κάποιον πόλεμο» λέει ο κύριος Γκιουνάι. «Όμως σίγουρα πρόκειται για έναν αγώνα στο πεδίο του πολιτισμού. Και είμαστε αποφασισμένοι να ενισχύσουμε τις προσπάθειές μας με έναν πιο αποφασιστικό και επίμονο τρόπο».

Οι τουρκικές αρχές χρησιμοποιούν ένα μείγμα παρακλητικού τόνου και απειλών για να διασφαλίσουν ότι θα πάρουν αυτό που θέλουν. Αρνούνται να δανείσουν έργα τέχνης στο εξωτερικό, καθυστερώντας εσκεμμένα την αδειοδότηση ανασκαφών σε ξένες αρχαιολογικές σχολές και λανσάροντας καμπάνιες που ελπίζουν ότι θα ντροπιάσουν τα μουσεία της Δύσης. Οι επιμελητές σε άλλες χώρες έχουν θορυβηθεί με αυτό που εισπράττουν ως αυξανόμενη επιθετικότητα. Διευθυντής μεγάλου μουσείου μάλιστα περιέγραψε την εκστρατεία ως «εκβιασμό». Άρα ποιες πιθανότητες έχει η Τουρκία να κερδίσει αυτόν το νέο πολιτιστικό πόλεμο;

Στο σταυροδρόμι του αρχαίου κόσμου, έλκοντας το ενδιαφέρον του ρωμαϊκού στρατού από τα δυτικά και των Περσών κατακτητών από τα ανατολικά, η Τουρκία – ειδικά η επαρχία της Ανατολίας- υπήρξε επί μακρόν πλούσια πηγή γνώσης και θησαυρών της αρχαιότητας. Τον 19ο αιώνα, ομάδες Ευρωπαίων επιστημόνων ταξίδεψαν εκεί σε αναζήτηση αρχαιολογικών καταλοίπων. Ανάμεσα στις πιο επιτυχημένες ήταν μια γερμανική αποστολή με επικεφαλής τον Καρλ Χούμαν. Εφοδιασμένος με το οθωμανικό φιρμάνι, και χρηματοδοτούμενος από μια ομάδα εύπορων αρτοποιών του Βερολίνου, ο Χούμαν και η ομάδα του, το 1878, άρχισαν να ανασκάπτουν μια θέση στην Πέργαμο, κοντά στη σύγχρονη Σμύρνη στα παράλια της δυτικής Τουρκίας.

Η σημαντικότερη ανακάλυψη του Χούμαν ήταν ο βωμός του Δία, που χρονολογείται στον 2ο αι. π.Χ. Η ζωφόρος του, όπου παριστάνεται η μάχη μεταξύ των Γιγάντων και των Ολύμπιων θεών, τον καθιστά ένα από τα πιο ξεχωριστά έργα της κλασικής αρχαιότητας. Με την άδεια του Σουλτάνου, ο βωμός στάλθηκε στη Γερμανία και έγινε το κεντρικό έκθεμα του Μουσείου της Περγάμου στο Βερολίνο. Στο μεταξύ, Γερμανοί αρχαιολόγοι συνέχισαν να εργάζονται στη θέση. Σήμερα, η αρχαία πόλη της Περγάμου είναι η δεύτερη αρχαιότερη συνεχιζόμενη αρχαιολογική ανασκαφή στον κόσμο. Οι γερμανικές ανασκαφές εξακολουθούν να είναι οι πιο σημαντικές ανάμεσα σε εκείνες των ξένων αρχαιολογικών αποστολών στην Τουρκία, και επί δεκαετίες οι Τούρκοι αρχαιολόγοι σπουδάζουν στο Βερολίνο και άλλες γερμανικές πόλεις, λαμβάνοντας υποτροφίες από το γερμανικό κράτος.

Οι αρχαιολογικές αποστολές όπως εκείνη του Χούμαν σύντομα προσέλκυσαν επιστήμονες της Βρετανίας και της Γαλλίας, και, τον 20ό αιώνα, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ. Ορισμένοι χρηματοδότησαν το έργο τους πουλώντας μέρος των ευρημάτων τους σε συλλέκτες της Δύσης, οι οποίοι έδειχναν ένα ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον προς καθετί τουρκικό. Άλλοι αφαίρεσαν θησαυρούς που πίστευαν ότι κινδύνευαν από πολέμους και εξεγέρσεις, και τους παρέδωσαν σε νέα ευρωπαϊκά μουσεία. Ξένοι επιστήμονες διέσωσαν έναν σημαντικό αριθμό τουρκικών έργων τέχνης που κινδύνευαν είτε να θυσιαστούν στο βωμό της αρχαιοκαπηλίας είτε να καταστραφούν σε επιδρομές εχθρικών στρατών στη χώρα. Το γεγονός αυτό σπανίως αναφέρεται στη συζήτηση της Τουρκίας για το αρχαιολογικό της παρελθόν.

Ο τρόπος με τον οποίο τα αντικείμενα περιέρχονταν στην κατοχή κάποιου άλλαζε διαρκώς. Ορισμένοι επιστήμονες είχαν επίσημη άδεια των οθωμανικών αρχών να πάρουν τους θησαυρούς μαζί τους επιστρέφοντας στην Ευρώπη. Άλλοι κινήθηκαν με κίνητρο την επιθυμία τους να διατηρήσουν και να προστατεύσουν και δεν ασχολήθηκαν με το να προσκομίσουν νόμιμες άδειες ή να καταθέσουν ένα πλήρες και ακριβές ιστορικό προέλευσης του αντικειμένου. Οι αρχαιοκάπηλοι καταλήστεψαν τάφους και απλά αυτοεξυπηρετήθηκαν.

Επίδειξη ισχύος

Τα δυτικά μουσεία στεγάζουν δεκάδες χιλιάδες αντικείμενα από την Τουρκία. Τα περισσότερα από αυτά δωρήθηκαν ή αγοράστηκαν χωρίς πλήρη στοιχεία όσον αφορά την προέλευσή τους. Παρότι η Τουρκία θέσπισε έναν νόμο το 1884 (που αναθεωρήθηκε το 1906) ο οποίος όριζε ότι όλες οι αρχαιότητες ήταν ιδιοκτησία του κράτους και δεν μπορούσαν να μεταφερθούν έξω από τη χώρα, ο νόμος εφαρμόστηκε χαλαρά. Για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, οι τουρκικές αρχές ευχαρίστως δάνειζαν τους θησαυρούς τους για ξένες εκθέσεις παραβλέποντας την προέλευση των περισσότερων αντικειμένων στις δυτικές συλλογές. Σήμερα, ωστόσο, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οποιοδήποτε αντικείμενο δεν έχει τη σωστή άδεια ή παρουσιάζει κενά ως προς την προέλευσή του έχει κλαπεί και άρα ανήκει στην Τουρκία.

Η αυξανόμενη οικονομική δύναμη και η εσκεμμένη καθυστέρηση στις συζητήσεις για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, κάνουν πολλούς Τούρκους να νιώθουν πως ήρθε η ώρα να γυρίσουν την πλάτη τους στη Δύση. Μέσα στις αναταραχές της αραβικής Άνοιξης η Τουρκία πιστεύει ότι μπορεί να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή. «Μια νέα Μέση Ανατολή γεννιέται» όπως είπε ο Αχμέτ Νταβούτογλου, ο υπουργός Εξωτερικών ενώπιον του Κοινοβουλίου τον περασμένο μήνα. (…)

Η Τουρκία παρακινήθηκε από την επιτυχία της Ιταλίας και της Ελλάδας ως προς την αντιμετώπιση του παράνομου εμπορίου αρχαιοτήτων. Οι ιθύνοντες κατέγραψαν επίσης τη σκληρή στάση που τήρησε ο Ζάχι Χαουάς, ο πληθωρικός πρώην υπουργός Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, απέναντι στα μουσεία με αντικείμενα αμφιλεγόμενης προέλευσης. «Θα κάνουμε δύσκολη τη ζωή των μουσείων που αρνούνται να επαναπατρίσουν [αντικείμενα]» δήλωσε σε διεθνές συνέδριο για κλεμμένα έργα τέχνης στο Κάιρο το 2010.

Η Τουρκία έχει ενθαρρυνθεί από δύο σημαντικές επιτυχίες. Τον περασμένο Σεπτέμβριο το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης υπέκυψε στην πίεση της κοινής γνώμης και επέστρεψε το επάνω μισό ενός αγάλματος που φέρει την ονομασία «Κουρασμένος Ηρακλής», έχει ηλικία 1.800 ετών και προέλευση από τη νότια Τουρκία. Καθώς παραχωρήθηκε στο μουσείο από ένα ζευγάρι Αμερικανών, το τεκμηριωμένο ιστορικό προέλευσής του έφτανε μέχρι 30 χρόνια πίσω, που σημαίνει ότι πιθανότατα είχε κλαπεί – ίσως στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ο κύριος Ερντογάν έφερε αυτοπροσώπως το τρόπαιο πίσω στην Τουρκία, όπου το κεφάλι και ο κορμός επανενώθηκαν με το κάτω μισό του αγάλματος.

Ο κύριος Γκιουνάι άσκησε εξάλλου πιέσεις προς τη γερμανική κυβέρνηση για την επιστροφή μιας μεγάλων διαστάσεων Σφίγγας, που είχε αφαιρεθεί το 1917 από τη Χατούσα, την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Χετταίων κατά την Εποχή του Χαλκού. Η Σφίγγα είναι το ένα μέρος ενός ζεύγους γλυπτών. Το πρώτο επιστράφηκε στην Τουρκία το 1924. Η «δίδυμη αδελφή» της για πολλά χρόνια αποτελούσε μέρος της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου της Περγάμου στο Βερολίνο. Η Γερμανία επέμενε ότι είχε νομίμως αποκτήσει τη Σφίγγα, ενώ οι τουρκικές αρχές προέβαλλαν το επιχείρημα ότι είχε σταλεί στη Γερμανία για να συντηρηθεί και μόνο. Τα επίσημα έγγραφα για τις Σφίγγες είχαν καταστραφεί σε βομβαρδισμούς του Βερολίνου στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Στις αρχές του προηγούμενου έτους, η Τουρκία ενέτεινε τις πιέσεις, δηλώνοντας ότι δεν θα ανανέωνε τις άδειες ανασκαφής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της μεγαλύτερης ξένης αποστολής που εργάζεται στην Τουρκία, εάν η Σφίγγα δεν επέστρεφε στην πατρίδα της. Τον Μάιο του 2011, Γερμανοί και Τούρκοι αξιωματούχοι των υπουργείων Πολιτισμού της κάθε χώρας υπέγραψαν συμφωνία επιστροφής της Σφίγγας, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου συμφώνου εκπαίδευσης επιμελητών, ανταλλαγής επιστημονικών συμπερασμάτων και δανεισμών τουρκικών αντικειμένων. Παρ’ όλα αυτά, οι Γερμανοί επιμελητές διαμαρτύρονται τώρα ότι μόλις η Σφίγγα επέστρεψε στην Τουρκία, το υπόλοιπο τμήμα της συμφωνίας παραπέμφθηκε σιωπηρά στις ελληνικές καλένδες.

Οι Τούρκοι αξιωματούχοι έστρεψαν στη συνέχεια το ενδιαφέρον τους στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Τον Σεπτέμβριο του 2011, μια αποστολή με επικεφαλής τον Μουράτ Σουσλού, τον Γενικό Διευθυντή Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Μουσείων, μετέβη στη Νέα Υόρκη για να συζητήσει το δανεισμό αντικειμένων για μια έκθεση του 2014. Ο κύριος Σουσλού (…), προτού μπορέσουν να συζητηθούν άλλοι δανεισμοί αντικειμένων, ζήτησε πληροφορίες για 18 έργα της συλλογής του Μητροπολιτικού Μουσείου. «Σίγουρα μας εξέπληξε αυτό» λέει ο διευθυντής του Μουσείου Τόμας Κάμπελ, «ειδικά υπό το πρίσμα του πνεύματος συνεργασίας που πάντοτε απολαμβάναμε με τα αντίστοιχα ιδρύματα στην Τουρκία».

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο Βρετανικό Μουσείο. Το Μουσείο του Τοπκαπί είχε συμφωνήσει σε έναν σημαντικό δανεισμό για μια έκθεση με θέμα το Χατζ που το Μουσείο σχεδίαζε για τον Ιανουάριο του 2012. Τα 35 αντικείμενα υπό συζήτηση είχαν αφαιρεθεί από τη Μέκκα από οθωμανικές αρχές τον 19ο αιώνα. Την τελευταία στιγμή, ο κύριος Σουσλού και ο κύριος Γκιουνάι αρνήθηκαν να επιτρέψουν να προχωρήσει η διαδικασία του δανεισμού με την αιτιολογία ότι το Βρετανικό Μουσείο είχε μια κλεμμένη στήλη που ανάγεται στον 1ο αι. π.Χ., γνωστή ως Στήλη της Σαμσάτ, που προερχόταν αρχικά από την Τουρκία. Η στήλη βρισκόταν στη συλλογή του Βρετανικού Μουσείου επί 90 χρόνια σχεδόν (…). Το Μουσείο ισχυρίζεται ότι η στήλη συμπεριλήφθηκε στη συλλογή του το 1927, εννέα χρόνια μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και είχε αγοραστεί στη Συρία, όχι την Τουρκία. Οι Τούρκοι δεν πτοήθηκαν. Ο Ιλμπέρ Ορταϊλί, διευθυντής του Τοπκαπί, είπε ότι το Βρετανικό Μουσείο δεν δείχνει διάθεση για ένα κοινό εγχείρημα και ότι οι Βρετανοί δεν ήταν καθόλου συνεργάσιμοι.

Σοκ, όχι δέος

Η Τουρκία έχει βλέψεις σε πολλά ακόμη μουσεία. Ένας κατάλογος έργων τέχνης που αναζητούνται στο εξωτερικό υποδηλώνει ότι το Υπουργείο Πολιτισμού έχει υποβάλει παρόμοια αιτήματα στο Λούβρο, το Μουσείο της Περγάμου, το Victoria & Albert του Λονδίνο, το Μουσείο Γκουλμπεκιάν στη Λισαβόνα, το Μουσείο Davids Samling στη Δανία, το Μουσείο Dumbarton Oaks στην Ουάσιγκτον, το Cleveland Museum of Art και στο Getty. Επίσης έχει διεκδικήσει κλεμμένες αρχαιότητες που κατασχέθηκαν από αστυνομικές αρχές της Γαλλίας, της Φλωρεντίας, της Βουλγαρίας, της Ελβετίας και της Σκωτίας.

Οι διευθυντές μουσείων αντέδρασαν δείχνοντας, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, σοκαρισμένοι. Ορισμένοι ανέθεσαν τις υποθέσεις σε δικηγόρους. Άλλοι, όπως του V&A, ελπίζουν ότι ένας «μακροπρόθεσμος» δανεισμός του διεκδικούμενου αντικειμένου θα ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Άγκυρας. (Ο κύριος Γκιουνάι λέει πως μόνον ένας «αορίστου χρόνου» δανεισμός θα γίνει αποδεκτός.) Ακόμη περισσότεροι είναι εκείνοι που υπεκφεύγουν [στις απαιτήσεις της Τουρκίας] προσδοκώντας ότι οι τουρκικές αρχές θα χάσουν το ενδιαφέρον τους. Πράγμα αμφίβολο.

Η Τουρκία είναι πεπεισμένη ότι ο αγώνας της είναι δίκαιος. Συν τοις άλλοις, το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού βάζει στο ίδιο σακί τα αντικείμενα που μεταφέρθηκαν παράνομα έξω από τη χώρα με εκείνα που αφαιρέθηκαν –ίσως νομίμως και με προορισμό ένα μέρος μεγαλύτερης ασφάλειας, γεγονός που ωστόσο δεν μπορεί να αποδειχθεί- σε μια εποχή όπου η ιδιοκτησία κρινόταν με πιο χαλαρούς όρους. Για την Τουρκία, όλα ανεξαιρέτως τα αντικείμενα αυτά κλάπηκαν. Και είναι αποφασισμένη να τα πάρει πίσω.

Το υπουργείο του κύριου Γκιουνάι επεκτείνει τη διεύθυνσή του που ασχολείται με το λαθρεμπόριο και σύντομα θα προσθέσει μονάδες εγκληματολογικών και νομικών ερευνών στο δυναμικό του. Η απλοποίηση της διαδικασίας ταξιδιών στο εξωτερικό, οι επικοινωνίες και η τεχνολογία έχουν βοηθήσει την εκστρατεία επαναπατρισμού. Οι Τούρκοι μετανάστες και οι Τούρκοι που ταξιδεύουν σε ξένες χώρες βοήθησαν την ταύτιση αντικειμένων σε ξένα μουσεία. Οι κατάλογοι αντικειμένων μουσείων που είναι αναρτημένοι στο Διαδίκτυο, με λεπτομέρειες ως προς το ιστορικό προέλευσης, είναι άλλη μια πλούσια πηγή πληροφοριών. Το υπουργείο συνεργάζεται επίσης με την αμερικανική ομάδα που βρίσκεται πίσω από το WikiLoot, ένα πρόγραμμα που βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα και με τη βοήθεια μιας πλατφόρμας ανοικτής πρόσβασης θα έχει στόχο την πάταξη του παράνομου εμπορίου αρχαιοτήτων.

Η τουρκική αυτο-δικαίωση είναι ρομαντική, όσο είναι και προκλητική. Όταν ρωτήθηκε για την επιστροφή της Σφίγγας της Χατούσα, την οποία προσωπικά επέβλεψε, ο κύριος Γκιουνάι εξήγησε ότι το αντικείμενο μεταφέρθηκε σε ένα μουσείο στο Κορούμ «την πατρίδα της Σφίγγας». Και πρόσθεσε «Πιστεύω από τα βάθη της καρδιάς μου ότι κάθε μία αρχαιότητα σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν βρίσκεται πρέπει κάποτε να επιστραφεί στην πατρίδα της. Ακόμη και αν αυτά τα αντικείμενα είναι φτιαγμένα από πέτρα, όπως οι άνθρωποι έχουν ψυχή, έτσι έχουν και τα ζώα, τα φυτά και τα μνημεία. Το να παίρνεις ένα μνημείο μακριά [από την πατρίδα του] αποσταθεροποιεί τον κόσμο και είναι ασέβεια προς την ιστορία».

Τα επιχειρήματα αυτά είναι επιλεκτικά. Οι τουρκικές αρχές αρνούνται να παραδεχτούν ότι η ίδια η Τουρκία, μέσα στους αιώνες της κυριαρχίας της, αφαίρεσε διά της βίας εκατοντάδες αντικείμενα από τις πατρίδες τους. Ερωτηθείς αν η σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα επιστραφεί στον Λίβανο, ο κύριος Γκιουνάι και ο διερμηνέας του απλά αγνοούν την ερώτηση. Οι Τούρκοι είναι πολύ αποφασισμένοι να παρουσιαστούν ως θύματα μιας πολιτιστικής τυραννίας για να δεχτούν ότι τα ξένα μουσεία και οι αρχαιολόγοι διαδραμάτισαν επίσης έναν ρόλο διασώζοντας τους θησαυρούς της.

Το αποτέλεσμα είναι ένα αδιέξοδο. Τα ξένα μουσεία επιθυμούν να διατηρήσουν τους δεσμούς τους με τα τουρκικά μουσεία, όμως εάν όλα τα αντικείμενα της αρχαιότητας επαναπατρίζονταν στις χώρες προέλευσής τους, όπως προτείνει ο κύριος Γκιουνάι, ποια δικαιολογία απομένει για ιδρύματα όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, το Λούβρο και το Βρετανικό Μουσείο; Γιατί να κρατήσει, για παράδειγμα, το Βρετανικό Μουσείο τα μάρμαρα του Παρθενώνα στο Λονδίνο; Τα γλυπτά περιήλθαν στην ιδιοκτησία του λόρδου Έλγιν όταν η Ελλάδα ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο λόρδος Έλγιν είχε μεν λάβει ένα φιρμάνι από τις τοπικές αρχές, αλλά μόνον αφού πλήρωσε ένα αξιοσημείωτο ποσό για δωροδοκία. Καθιστά αυτό την απόκτηση αντικειμένων παράνομη;

Η εκστρατεία της Τουρκίας έχει μεγάλη υποστήριξη στο εσωτερικό της. Όμως το να εκλαμβάνεται κάθε αντικείμενο που δεν έχει ξεχωριστό συμβόλαιο αγοράς ως κλεμμένο θα πρέπει να θορυβήσει τα μουσεία σε όλο τον κόσμο.

Πηγή